دلم براش تنگ شده خیلی وقته که صداشو نشنیدم دارم دیوونه میشم بدون اون نمیتونم .... دارم کم میارم

سلامممممممممممممم دوستان

 خوبید؟ خوشید؟ خوش میگذره؟ دنیا بر وفق مراد هست؟ خدارو شکر

منم خوبم و خوشحال فردا تولدمههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه فردا ساعت ١٠:٣٠ من به دنیا میاممممم  . تولدممممممممممممممممممممممممممممم مبارککککککککککککککککککککک

HaPPY BeRthEy

چند روز پیش نشستم خلوتمو کشیدم... دیدم تو خلوته من دیگه جایی نداری...
 تو صادقانه گفتی در خانه قلبت هیچ جایی برای من نیست

من بر قلب سنگی ات بوسه می زنم که با من صادق بود

 مطمئن باش ، برو ...

ضربه ات کاری بود ، دل من سخت شکست ...

و چه زشت به من و سادگیم خندیدی

به من و عشقی پاک ، که پر از یاد تو بود ...

و به این قلب یتیم

که خیالم می گفت   تا ابد مال تو بود ...

تو برو تا راحت تر

تکه های دل خود را آرام سر هم بند زنم

 دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است

شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است

 گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نیست .
چند روزیست که این دل میشکند.
اه....
تو همیشه میشکنی و من همیشه فراموش میکنم مگر تو انها را زنده کنی.
اما نمیدانم چرا این دفه نمیتوان فراموش کنم.
شاید دگر از قلبم،تکیه نباشد برای محبت و فراموشی آن
 نمی بخشمت .... بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی .... بخاطر تمام غمهایی که بر صورتم نشاندی .... نمی بخشمت .... بخاطر دلی که برایم شکستی .... .. بخاطر احساسی که برایم پرپر کردی ..... نمی بخشمت .... بخاطر زخمی که بر وجودم نشاندی ..... بخاطر نمکی که بر زخمم گذاردی .... و می بخشمت بخاطر عشقی که بر قلبم حک کردی

آن که ویران شده از یار، مرا می فهمد

آن که تنها شده بسیار ، مرا می فهمد

چه بگویم که چنان از تو فرو ریخته ام

که فقط ریزش آوار مرا می فهمد

بعد تو دگر هستی ما پا نگرفت

بعد از تو کسی دردل ما جا نگرفت 

در کلبه تنهایی خود پرسیدم

بعد از تو کسی سراغ ما را نگرفت

قلب من در هر زمان خواهان توست

این دو چشم عاشقم مهمان توست

گر چه لبریز از غمی در مانده ام

این نگاهم در پی درمان توست

تو مرا فریاد کن ای همنفس

این منم آواره فریاد تو

این فضا با بوی تو آغشته است

آسمانم پر شده از یاد تو

گریه می گیردم از بیهوده خندیدن گل

که همین خنده شود خود سبب چیدن گل

صدای آب هرگز زیبا نیست

اگر صخره و سنگ در مسیر

رودخانه ی زندگی نباشد

آبی تر از آنیم که بیرنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

زندگی لبخند است و اگر گاهی از غم و غصه می رنجیم باید از عشق، بسازیم پلی که به تنهاییمان وصل شود

یادش بخیر آن روزها که خاطره ها رنگ عشق داشت وقتی که آرزو بر چشمهای عاطفه جای می گرفت

نگو به من:چرا به یادم نیستی؟ وقتی که تو عشق را فراموش کرده ای

عشق را از ماهی بیاموز که چه بی پایان آب را پر از بوسه های بی پاسخ می کند

ای که با یاد تو در آتش تب میسوزم، یاد من کن که به یادت همه شب میسوزم

قایق چشم تو هم رفت و هنوز، کنج این چشم غریب، اشک لنگر دارد.بار تنهایی برشانه دریای دلم آن قدر سنگین است که تلاطم را باور دارم

هنوزم تنهاترینم توی قصه زمونه

کاشکی ردپای عشقم روی جاده ها بمونه

 با صدای خشک و تشنه،خوندم از موجای دریا

 جون گرفت حس قشنگی تو تن خشک درختا

 بال پروازی نداشتم ،اما از پرنده خوندم

توی بازی صداقت ، همیشه برنده موندم

همه جا طرح قفس بود ، که من آسمون کشیدم

 روی بال هر ترانه به ستاره ها رسیدم

 به امید لحظه عشق ، به امید روز پرواز

 به امید این که شاید بشکنه بغض هر آواز

پشت میله ها نباید یادمون بره پریدن

وا کنیم پنجره هارو واسه آسمون و دیدن

باز باران بی ترانه گریه هایم عاشقانه

می خورد بر سقف قلبم یاد ایام تو داشتم

می زند سیلی به صورت باورت شاید نباشد

مرده است قلبم ز دستت فکر آنکه با تو بودم

با تو بودم شاد بودم مثل یک گنجشک کوچک

بی مهابا پر گشودم بر سر بامت نشستم

همچو یک عقاب بی رحم بال من را تو شکستی

توی این شبهای ایران گریه کردم چون یتیمان

مثل یک رویای کوچک گم شدم در خاطراتت

کاش هرگز تو نبودی کاش هرگز من نبودم

مرده است قلبم ز دستت

دلم گرفته برایت...

ولی اجازه ندارم

که از نسیم و پرنده،

سراغی از تو بگیرم...

نه از قبیله ی ابرم!

نه از تبار کویرم!

که بی بهانه بگریم،

که بی ترانه بمیرم...